Het regent al een paar dagen. Prima weer om te werken, denk ik dan altijd. Als de zon schijnt, moet ik me tenminste meer verzetten tegen de neiging om buiten te gaan zitten. Toch heb ik er niet meer de vaart van een paar weken terug in zitten.

Ken je dat? Dat je zo veel af moet krijgen – hetzij door een verkeerde planning, hetzij door gewoon veel opdrachten – dat het je ook lukt. Juist omdat je adrenalinegehalte ongeveer tegen het plafond zit. Bij mij volgt dan onvermijdelijk altijd een verkoudheid, of hoofdpijn of abnormale vermoeidheid. En toch doe ik het elke keer weer.

Pas bij een naderende deadline ga ik aan het werk…

Als journalist ben ik dol op deadlines. Ik ben er zelfs zo mee vergroeid dat ik zonder een deadline niet eens functioneer. Bij de krant weten ze dat ook. Als ze niet zeggen wanneer het af moet zijn, lukt het me niet eens om eraan te beginnen.

Helaas blijft het daardoor altijd hollen of stilstaan. Ik zag het vroeger al bij mijn vader. Ik heb het natuurlijk niet van een vreemde. Er waren weken dat hij op zijn dooie gemak ’s middags al het avondeten stond voor te bereiden en er waren weken dat we hem amper zagen omdat hij zich urenlang (soms ook ’s nachts) opsloot op zijn werkkamer.

Nu probeer ik mijn tijd te bundelen.

En nu doe ik precies hetzelfde. Toch probeer ik nu meer te plannen. Blokken in mijn agenda te maken voor bijvoorbeeld de administratie. Door afspraken te bundelen op één dag. Door de maandag mijn Social Media Dag te maken. En vrijdag probeer ik vrij te zijn.

Tja, dat is een dingetje hè. Een ondernemer is natuurlijk nooit vrij. Ook in het weekend wil ik best reageren op berichten. En soms irriteer ik me mateloos. Maar ja, dan moet ik ook maar een werktelefoon aanschaffen, vind je niet?

Het is nu iets rustiger dan voor de carnavalsvakantie. Heerlijk. Heb eindelijk tijd om al die zaken waarmee ik achterliep af te ronden. Om facturen te betalen. Om een blog te schrijven. En om een heel cool 52 Weken Schrijfprogramma te ontwikkelen.

Maar soms is tijd ook koffietijd, beltijd, huishoudtijd…

Meer ruimte zorgt er bij mij echter ook voor dat ik neig naar koffiedrinken met vriendinnen onder werktijd. Naar bellen met mijn moeder – onder werktijd natuurlijk. Naar het doen van was en de strijk – eveneens onder werktijd. Terwijl ik eigenlijk nu nog even zou moeten knallen om straks niet weer in een orkaan van deadlines te zitten.

Hoe doe jij dat eigenlijk? Blok jij ook momenten in jouw agenda? Werk je thuis of heb je een eigen locatie? Ik ben daar erg benieuwd naar. Ik denk namelijk dat we ontzettend veel van elkaar kunnen leren. We hoeven echt niet allemaal zelf het wiel uit te vinden.

Laat je het me weten in de reacties? Dan ga ik alvast beginnen met mijn aangifte van 2018. Want daarvoor heb ik nu tijd geblokt staan. Al bel ik liever met een vriendin…

Groetjes Sophie Fleur